Ustawienia
PL  EN

Odwiedź nas na:





Polecamy

wystawy i wydarzenia:



Drukuj bieżącą stronęInformacje o wystawie

Wielość w jedności. Techniki wklęsłodruku w Polsce po 1900 roku

Przygotowywana wystawa retrospektywna włączona została do tegorocznego – jubileuszowego programu Międzynarodowego Triennale Grafiki w Krakowie. Ekspozycja nawiązuje do wystawy i sesji naukowej Wielość w jedności. Drzeworyt w Polsce po 1900 roku, zorganizowanej w bydgoskim Muzeum w 2009 roku. W ramach współpracy z krakowskim Stowarzyszeniem MTG w kolejnych latach planujemy kontynuację naszego cyklu wystaw, prezentując zasadnicze grupy technik graficznych, następujące w historii po druku wypukłym i wklęsłym – druk płaski oraz techniki cyfrowe i grafikę multimedialną.

Wystawa Wielość w jedności. Techniki wklęsłodruku w Polsce po 1900 roku będzie obrazowała dzieje jednej z klasycznych już grup technik graficznych – wklęsłodruku. Na ekspozycji przedstawimy zespół ponad 200 plansz graficznych, autorstwa wybitnych twórców, dla których główną formę artystycznej wypowiedzi od strony warsztatowej stanowił i stanowi druk wklęsły. Tradycyjne techniki metalowe, zarówno cięte (miedzioryt, mezzotinta, sucha igła), jak i trawione (akwaforta, akwatinta, miękki werniks, odprysk) uzupełnią techniki wklęsłodruku realizowane na nietypowych podłożach (fluoroforta, ceratoryt i aktualne niekonwencjonalne rozwiązania). Pomiędzy tym bogactwem samodzielnych technik zaistnieją grafiki wykonywane w technikach mieszanych i autorskich.

Zespoły grafik, obejmujące wybrane zagadnienia problemowe, ukażą najważniejsze zjawiska w historii i współczesności wklęsłodruku, m.in. genezę kształcenia w zakresie technik metalowych w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, rozwój tej dziedziny grafiki w środowisku warszawskim, znaczenie I Konkursu Graficznego im. Henryka Grohmana w Zakopanem (1911) i bogactwo eksperymentów warsztatowych w dwudziestoleciu międzywojennym w oparciu o dominujące ośrodki Krakowa i Warszawy oraz kształtujące się  środowiska – Lwowa i Wilna. Na ekspozycji zaakcentowana zostanie powojenna kontynuacja poszukiwań nowych rozwiązań warsztatowych w obrębie wklęsłodruku, ale przede wszystkim nowatorska twórczość mistrzów lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX wieku. Rozwój technik druku wklęsłego w grafice ostatnich dziesięcioleci zaprezentowany zostanie w oparciu o przegląd dzieł twórców działających w różnych ośrodkach artystycznych, ukazując inspiracje grafiką dawną (powrót do małego formatu i „czystej” techniki), jak i indywidualne doświadczenia warsztatowe. 

Bogaty zespół tak różnorodnych rycin zobrazuje przemiany jakie zaistniały w obrębie tradycyjnych technik metalowych i pokrewnych, zarówno w zakresie zagadnień warsztatowych, jak i formalno-stylistycznych oraz ikonograficznych. Na tytułową „wielość” złożą się m.in. subtelne suche igły Józefa Pankiewicza, głęboko trawione akwaforty Jana Rubczaka, wielobarwne akwatinty Wandy Komorowskiej, monochromatyczne akwatinty Zofii Stankiewicz oraz przypominające szkice miękkie werniksy Józefa Mehoffera. Podobną różnorodność wykorzystania możliwości techniki – w innym wydaniu formalnym i tematycznym – zobrazują światłocieniowo „rysowane” akwaforty Mieczysława Wejmana, rozedrgane fakturalnie płaszczyzny plansz Haliny Chrostowskiej (techniki metalowe mieszane), przesycone światłem mezzotinty Włodzimierza Kotkowskiego, wirtuozersko cięte miedzioryty Krzysztofa Skórczewskiego, wyciszone barwne akwatinty Barbary Narębskiej-Dębskiej oraz wielkoformatowe, ekspresyjne w formie i kolorze plansze Henryka Ożoga (sucha igła z mezzotintą). Odmienne efekty fakturalne przybliżą grafiki powstałe w wyniku eksperymentowania z matrycą, widoczne w planszach Krzysztofa Tomalskiego i Marcina Surzyckiego lub stanowiące połączenie skrajnych technik druku, np. wklęsłego z cyfrowym, stosowane w pracach Andrzeja Węcławskiego i Mateusza Dąbrowskiego. Ingerencją w przestrzeń są wycięte po konturze formy Grzegorza Hańderka (intaglio), a multiplikacją motywu, ukazującą bogactwo rozwiązań warsztatowych – plansze Stanisława Wejmana (barwna akwaforta z akwatintą). 

Na wystawie nie zabraknie dzieł mistrzów specjalizujących się w technikach metalowych mieszanych – Konstantego Brandla, Franciszka Siedleckiego, Leona Kowalskiego, Wandy Korzeniowskiej, Konrada Srzednickiego i Kacpra Bożka. Wystawa jest okazją do przypomnienia mniej znanych fluorofort Leona Wyczółkowskiego – mistrza litografii, ceratorytów Feliksa Jabłczyńskiego – niestrudzonego eksperymentatora oraz akwafort Władysława Skoczylasa i suchorytów Tadeusza Kulisiewicza – mistrzów drzeworytu. Odbitki stanowe m.in. rycin Wojciecha Weissa (miękki werniks z suchą igłą) i Zofii Horodyńskiej (miedzioryt), wersje kolorystyczne, w tym grafik Feliksa Jabłczyńskiego (ceratoryt) oraz matryce do wybranych technik, np. płyty miedziane do miękkiego werniksu Leona Wyczółkowskiego i akwaforty Ignacego Łopieńskiego, a także płyta do akwaforty Mieczysława Wejmana – częściowo odsłonią tajemnice graficznego warsztatu.

Ponad stuletni przegląd dziejów polskiej grafiki, zawężony do realizacji w druku wklęsłym, będzie równocześnie przeglądem zmieniających się kierunków i tendencji stylistycznych, od przedstawień inspirowanych impresjonizmem i symbolizmem, do scen utrzymanych w klimacie młodopolskim lub mieszczących się w konwencji realistycznej, poprzez awangardowe poszukiwania formy aż do najnowszych realizacji, najczęściej nie pozbawionych odniesień do form przedstawieniowych.    

Wystawa – będąca pierwszą problemową prezentacją poświęconą dziejom i współczesności technik druku wklęsłego w Polsce – niewątpliwie przyczyni się do nowego spojrzenia na zagadnienia graficznego warsztatu, stanowiąc aktualną próbę syntezy dokonań polskich artystów.

Na wystawie eksponowane będą prace wypożyczone ze zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie, Muzeum Narodowego w Poznaniu, Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Muzeum Okręgowego w Toruniu, Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Wrocławiu, Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego w Warszawie, Biblioteki Narodowej w Warszawie, Biblioteki Jagiellońskiej w Krakowie i Biblioteki Uniwersyteckiej w Toruniu (Archiwum Emigracji i Zbiory Specjalne). Prezentację wzbogacą dzieła ze zbiorów własnych Muzeum Okręgowego w Bydgoszczy, a najnowsze realizacje – plansze użyczone przez artystów grafików, reprezentujących najważniejsze ośrodki graficzne skupione w kręgu uczelni artystycznych.    

Podczas trwania ekspozycji zostanie zorganizowana sesja naukowa poświęcona zagadnieniom technik wklęsłodruku w Polsce, której celem będzie wzbogacenie problematyki zobrazowanej na wystawie (18-19 października 2012 r.).

Barbara Chojnacka 


Ekspozycja składa się z dwóch części, głównej - w Galerii Sztuki Nowoczesnej (ul. Mennica 8 ) oraz dodatkowej - w Spichrzach nad Brdą (ul. Grodzka 7-11). Bilet zakupiony w jednym z w/w budynków upoważnia do wstępu na obie część wystawy.
Zapraszamy do muzeum!

 


Dostępne galerie zdjęć:





Designed: Jimpenny / Programmed: FreshData