kontrast:   czcionka: A A+ Muzeum bez barier
PL  EN

Odwiedź nas na:



Polecamy

wystawy i wydarzenia:





Maksymilian Antoni Piotrowski - "Kochankowie z Sorrento"



 

Maksymilian Antoni Piotrowski (8 czerwca 1813 r. Bydgoszcz - 29 listopada 1875 r. Królewiec) - malarz, rysownik, pedagog. Od 1833 r. studiował w Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie, m.in. u W. Hensla. Naukę uzupełniał w Akademii Sztuk Pięknych w Düsseldorfie. W latach 1842-1843 odbył podróż artystyczną do Włoch. W 1844 r. osiadł w Berlinie. Okres Wojny Ludów spędził w Berlinie, Bydgoszczy i Poznaniu, prowadząc działalność patriotyczną. W 1849 r. został powołany na profesora Pruskiej Akademii Sztuk Pięknych w Królewcu. Współtworzył dekorację plafonu w królewskiej poczekalni dworca w Królewcu oraz polichromie w auli uniwersytetu królewieckiego, przygotowane razem z L. Rosenfelderem i G. Gräfem. Twórczość M. A. Piotrowskiego wykazuje cechy akademizmu i biedermeieru, szczególnie w pracach portretowych. Artysta podejmował też tematykę historyczną, nawiązującą do dziejów Polski (np. obraz Wanda). Wykonał też realizacje do bydgoskiego kościoła pojezuickiego: przeznaczony do ołtarza głównego obraz Św. Ignacy Loyola (obecnie zdobi prezbiterium świątyni OO. Jezuitów w Jastrzębiej Górze) oraz  Niepokalane Poczęcie Najświętszej Marii Panny (dziś obraz ten można oglądać w ołtarzu głównym kościoła Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Bydgoszczy). Piotrowski wystawiał swe prace na licznych przeglądach w Europie, przysyłał również obrazy na ekspozycje organizowane przez Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w kraju. Zgodnie ze swoją wolą pochowany został na cmentarzu Starofarnym w Bydgoszczy.

Zakupiony obraz pochodzi z okresu fascynacji M. A. Piotrowskiego nurtem nazarenizmu. Kontynuując studia w ASP, zetknął się z jej dyrektorem W. Schadowem - entuzjastą nazarenizmu, który odrodzenie skostniałej pod wpływem akademickiego klasycyzmu sztuki upatrywał w sentymentalno-romantycznych i religijnych kompozycjach nawiązujących do spuścizny artystów quattrocenta. Swoje zainteresowania tą ideą Piotrowski rozwijał we Włoszech. Podczas podróży artystycznej, odbytej jeszcze w czasie studiów, w 1842 r. przyjęty został do rzymskiego stowarzyszenia artystycznego o wielonarodowościowym charakterze - Ponte Molle Gesellschaft. Nawiązał kontakt z protagonistą nazareńczyków J. F. Overbeckiem oraz kapitolińczykami, uprawiającymi włoską manierę nazarenizmu, kładącą nacisk na krajobraz, studia z natury, sceny rodzajowe, włoskie typy i obyczaje. Pobyt we Włoszech wniósł w twórczość malarza liczne wyobrażenia z życia włoskiego ludu osadzone w sielankowym pejzażu, w tym Kochanków z Sorrento -  sceny rozgrywającej się na tle południowowłoskiego krajobrazu, z widokiem na Wezuwiusz.

Zakupiony obraz ma dużą wartość artystyczną i poznawczą, jest niezwykle ważny dla zachowania materialnego dziedzictwa kulturowego urodzonego w Bydgoszczy malarza i poszerzenia wiedzy o jego twórczości. Uzupełnienie przeglądu malarstwa M. A. Piotrowskiego o przykład realizacji będącej świadectwem zachwytu autora nurtem nazarenizmu, a co się ściśle z tym wiąże - urokiem włoskiego krajobrazu i barwnością postaci z ludu, jest istotnym przyczynkiem do poznawania drogi artystycznej twórcy i czyni autorski zestaw jego prac bardziej spójnym i reprezentatywnym. Dążeniem bydgoskiego Muzeum jest bowiem zgromadzenie możliwie jak najpełniejszego zbioru dzieł Piotrowskiego, dzięki czemu kolekcja będzie naprawdę wyjątkowa i uchroni prace artysty przed rozproszeniem. Zakup obrazu choć częściowo rekompensuje stratę 2 prac z okresu "włoskiego" artysty - Mnisi pod Neapolem i Niebieska grota Capri, którą Muzeum poniosło w czasie II wojny światowej. Obraz Kochankowie z Sorrento włączono do bydgoskiej kolekcji w roku jubileuszu 205. rocznicy urodzin artysty.

 

Inga Kopciewicz

 

Zakup obrazu dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego

 





Designed: Jimpenny / Programmed: FreshData