kontrast:   czcionka: A A+ Muzeum bez barier
PL  EN

Odwiedź nas na:



Muzeum


Polecamy

wystawy i wydarzenia:




Muzeum na Wyspie

W latach 2007-2009 przeprowadzono rewitalizację budynków mu­zealnych na Wyspie Młyńskiej w Bydgoszczy w ramach projektu miejskiego Renowacja obiektów dziedzictwa kulturowego, współfi­nansowanego ze środków Mechanizmu Europejskiego Obszaru Go­spodarczego dzięki wsparciu Islandii, Lichtensteinu oraz Norwegii.

W efekcie rewitalizacji na Wyspie Młyńskiej Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego dysponuje pięcioma budynkami z odrębnymi kolekcjami oraz Informatorium przy Galerii Sztuki Nowoczesnej. Mieszkańcy Bydgoszczy potocznie mówią o tym miejscu – Wyspa Muzeów.

 

Wyspa rzeczna w Bydgoszczy zwana Wyspą Młyńską poło­żona jest w zakolu Brdy pomiędzy głównym nurtem rzeki a jej odnogą Młynówką, na zachód od Starego Rynku. Nie­gdyś teren ten stanowił zaplecze gospodarcze miasta nad Brdą – w okresie nowożytnym był siedzibą Mennicy Kró­lewskiej, a od końca XVIII wieku centrum przemysłu mły­narskiego. W miarę wygaszania industrialnego charakte­ru Wyspy stawała się ona miejscem działań kulturalnych. Obecnie na skutek prowadzonych na tym obszarze prac rewitalizacyjnych Wyspa Młyńska będzie pełnić wyłącznie funkcję społeczno-kulturalną, rozrywkową i turystyczną.

Pierwotnie obszar dzisiejszej Wyspy Młyńskiej nazywano Okolem. W XIX wieku na skutek rozwoju zachodnich re­jonów miasta nastąpiło przeniesienie nazwy Okole na te­reny wokół ul. Grunwaldzkiej, a Wyspa stała się wydzielo­nym obszarem miejskim. Natomiast nazwa obecna Wyspa Młyńska pochodzi od licznych młynów, jakie budowano na Wyspie już od XIV wieku, ale ze szczególnym nasileniem w wieku XIX.

Aż do połowy lat 70. XVIII wieku Wyspa dzieliła się na trzy części: Wyspę Wschodnią (zwaną też Królewską), Wyspę Zachodnią oraz Wyspę Północną. Ta ostatnia wraz z budową Kanału Bydgoskiego zanikła. Początko­wo na Wyspie Młyńskiej funkcjonowały również dwa prawdopodobnie sztuczne przekopy, tzw. międzywo­dzia. Pierwsze zlokalizowane było tuż za Młynami Ro­thera, natomiast drugie, usytuowane za Czerwonym Spichrzem, jednocześnie wyznaczało zachodnią granicę Wyspy Wschodniej. Oba międzywodzia zlikwidowane zostały po 1945 roku. Przekop wymieniony jako dru­gi obecnie doczekał się odtworzenia we współczesnej formie (woda z Młynówki przepływa pod ul. Mennica i spływa kaskadowo do rzeki).

Przez Wyspę Młyńską przebiega wytyczona w 1890 roku ul. Mennica rozpoczynająca się w pobliżu jazu Farnego i dochodząca do ul. Marszałka Focha. Niedawno końcowy odcinek ulicy od Młynów Rothera do ul. Focha otrzymał nazwę Tamka.

18 południk, przechodzący przez Wyspę Młyńską, upa­miętnił postument wzniesiony niedaleko Białego Spichrza.

 

Dział Archeologii
Biały Spichrz, ul. Mennica 2

Prace zrealizowano zgodnie z dokumentacją projektową. Dokonano rozbiórki zniszczonych i wtórnych części budynku, przemurowano pęknięcie sklepienia krzyżowego w przęśle środkowym i założono pląsy oraz repery na elewacjach. Zamontowano ogrzewanie podłogowe, zamontowano nową posadzkę ceglaną. Odnowiono kanał wentylacyjny wokół budynku. Przeprowadzono gruntowna konserwację wszystkich elementów drewnianej konstrukcji budynku połączoną ze wzmocnieniem lub wymianą zniszczonych fragmentów. Wymontowano ceglane pola ścian, cegły oczyszczono i ponownie wmontowano. Wykonano nową stolarkę okienna i drzwiową. Jednoprzestrzenne wnętrza parteru i poddasza podzielono celem uzyskania pracowni naukowych i edukacyjnych. Budynek wyposażono w nowe instalacje(centralnego ogrzewania, sanitarne, elektryczne, teletechniczne, wentylacyjne, odgromowe itp.)  oraz urządzenia, m.in. w komunikację dla osób niepełnosprawnych. Dach pokryto dachówką karpiówką, wykonano również nowe blaszane opierzenia.

 

Dział Numizmatyki
Europejskie Centrum Pieniądza, ul. Mennica 4

Prace rozpoczęto od rozbiórki kamienicy do poziomu piwnic. Przeprowadzono badania archeologiczne i geologiczne. Na tej podstawie zdecydowano o całkowitej rozbiórce budynku. Odbudowę rozpoczęto od wykonania pali fundamentowych i płyty fundamentowej wraz z izolacją. Wymurowano kondygnację piwnic z ceglanymi i tynkowanymi sklepieniami kolebkowymi. W ścianie zachodniej umieszczono wejście z poziomu gruntu. Ściany szczytowe piwnic olicowano oczyszczoną cegłą pierwotnego budynku. W ściany wmontowano fragmentami kamień. Nad piwnicami wykonano strop żelbetowy. Postawiono trójwarstwowe ceglane mury parteru i pietra. Wzniesiono konstrukcję poddasza i strychu oraz stalową więźbę dachową. Dach pokryto dachówką ceramiczną. Wykonano stolarkę okienna i drzwiową. W elewacji zachodniej na poziomie przyziemia wykonano zadaszenie z pokryciem ceramicznym wsparte na dwóch rzędach drewnianych slupów. Na wszystkich poziomach zbudowano masywną konstrukcję schodów. Wykonano montaż instalacji (centralnego ogrzewania, sanitarnych, elektrycznych, teletechnicznych, wentylacyjnych, odgromowych itp.)  oraz urządzeń do komunikacji osób niepełnosprawnych.

 

Informatorium
ul. Mennica 8

Dom Młynarza rozebrano do podstaw  i rozpoczęto odbudowę od wykonania pali fundamentowych, płyty fundamentowej i właściwych fundamentów. Wzniesiono ściany z cegły ceramicznej i stalowa konstrukcję więźby dachowej. Odtworzono układ otworów okiennych. Rolety przysłonięto stylizowanymi okiennicami. Zachowano osiowy układ wejścia głównego, wejście od strony zachodu przesunięto w stronę południową i wykonano drewniane schody zewnętrzne okolone balustradą. W dolnej części zaaranżowano część recepcyjną, natomiast  Na wysokości zbliżonej do drugiego piętra  pobudowani antresolę  wspartą na stalowych słupach i na murach wzdłużnych przechodu konstrukcji nowej, zewnętrznej klatki schodowej Czerwonego Spichrza. Na ścianach wewnętrznych i posadzkach zamontowano kamienną wykładzinę. W południowo-wschodniej części wykonano podjazd do wejścia prowadzącego do klatki schodowej Czerwonego Spichrza. Zainstalowano ponadto centrum monitoringu zespołu muzealnego.

 

Dział Sztuki
Galeria Sztuki Nowoczesnej
Czerwony Spichrz , ul. Mennica 8a

Prace renowacyjne rozpoczęto od rozbiórki elementów zniszczonych i wtórnych.  Zalecono usztywnienie przestrzenne budynku oraz posadowienie. Ściany piwnic naprawiono, wyodrębniono pomieszczenia techniczne. Do północnego szczytu dobudowano w części zachodniej zewnętrzną klatkę schodową z otworami komunikacyjnymi. Bryłę zamknięto płytami ze szkła i aluminium oraz zainstalowano windę. W części wschodniej wzniesiono żelbetowe schody na całej wysokości budynku, zabezpieczone stalowymi balustradami. Wykonano kompleksową renowację części drewnianych. Wzmocniono i zakonserwowano drewnianą więźbę dachową. Dach ocieplono i pokryto dachówką ceramiczną. Wszystkie elementy spichrza zabezpieczono przeciwpożarowo. W budynku zainstalowano drzwi o właściwej odporności ogniowej dla każdej kondygnacji. Ceglane lice murów oczyszczono metodą le gommage i uzyskano efekt głębokiego usunięcia nawarstwień. Wymieniono spoiny na nową technologię z zawartością trassu reńskiego. Budynek wyposażono w instalacje (centralnego ogrzewania, sanitarne, elektryczne, teletechniczne, wentylacyjne, odgromowe itp.) oraz urządzenia do komunikacji osób niepełnosprawnych.

 

Dział Leona Wyczółkowskiego
ul. Mennica 7

Zakres adaptacji budynku do funkcji muzealnej nie spowodował znacznej ingerencji w jego bryłę i wnętrze. Odsłonięto ściany przyziemia do fundamentów i wykonano izolację, przeprowadzono gruntowną renowację wszystkich elementów drewnianej konstrukcji budynku połączoną ze wzmocnieniem osłabionych fragmentów. Zabudowano drewnianą konstrukcję więźby dachowej, dach ocieplono i pokryto dachówką ceramiczną w koronkę. Wykonano nowe blaszane opierzenia. Dokonano nowego podziału części przestrzeni na kondygnacjach oraz zamontowano posadzki. Naprawiono drewniane schody wewnętrzne. Wykonano pełną konserwację zewnętrznych elementów drewnianej konstrukcji szkieletowej. Wykonano montaż instalacji (centralnego ogrzewania, sanitarnych, elektrycznych, teletechnicznych, wentylacyjnych, odgromowych itp.)  oraz urządzeń o komunikacji osób niepełnosprawnych. Rozebrano budynki gospodarcze i usunięto ogrodzenie.

 





Designed: Jimpenny / Programmed: FreshData