kontrast:   czcionka: A A+ Muzeum bez barier
PL  EN

Odwiedź nas na:



Muzeum

Forum Dziedzictwa Sztuki Inżynieryjnej oficjalnie powołane

15.06.2016

Jest nam miło poinformować, iż dnia 13 czerwca na konferencji w Gliwicach zostało oficjalnie powołane Forum Dziedzictwa Sztuki Inżynieryjnej. Forum to otwarta platforma współpracy, którą tworzyć będą muzea oraz inne instytucje kultury i podmioty programowo zajmujące się dziedzictwem technicznym i poprzemysłowym.

FORUM DZIEDZICTWA SZTUKI INŻYNIERYJNEJ / FDSI

Z inicjatywy Narodowego Muzeum Rolnictwa i Przemysłu Rolno-Spożywczego w Szreniawie
i Muzeum Okręgowego im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy, we współpracy programowej
i przy wsparciu Narodowego Instytutu Muzealnictwa i Ochrony Zbiorów, 18 listopada 2015
w Łodzi
(w Centralnym Muzeum Włókiennictwa) odbyło się seminarium programowe przygotowujące uruchomienie Forum Dziedzictwa Sztuki Inżynieryjnej.

FDSI - CO TO JEST?

Forum Dziedzictwa Sztuki Inżynieryjnej to otwarta platforma współpracy, którą w zamierzeniu tworzyć będą muzea oraz inne instytucje kultury i podmioty programowo zajmujące się dziedzictwem technicznym i poprzemysłowym, zorganizowane w sieć (obejmującą swym zasięgiem wszystkie regiony kraju), w celu wypracowania i wdrożenia doktryny dziedzictwa sztuki inżynieryjnej, jego ochrony, zarządzania i promocji.

ZAŁOŻENIA

Głównym zadaniem Forum Dziedzictwa Sztuki Inżynieryjnej  jest  sformułowanie – dostosowanej do misji i zadań muzeów – polskiej doktryny dziedzictwa sztuki inżynieryjnej obejmującej wypracowanie – w ramach Strategii Rozwoju Muzealnictwa – standardów opieki nad zabytkami sztuki inżynieryjnej oraz promocji wzorców kultury pamięci odnoszącej się do tego rodzaju dziedzictwa, w tym działalności upowszechnieniowej. Forum będzie organizować współpracę muzeów oraz administracji publicznych; w szczególności administracji samorządu terytorialnego,  instytucji nauki i samorządów zawodowych, organizacji obywatelskich i osób fizycznych, zainteresowanych ustanowieniem w Polsce nowoczesnego i skutecznego systemu ochrony
i opieki nad zabytkami oraz kształtowania kultury pamięci dotyczącej dziedzictwa sztuki inżynieryjnej.

CELE

  1. Wypracowanie polskiej doktryny dziedzictwa sztuki inżynieryjnej – dostosowanej do misji
    i zadań muzeów – obejmującej zarówno problematykę związaną z określeniem zakresu owego dziedzictwa, jak i zagadnienia dotyczące jego ochrony i konserwacji oraz formy
    i zakresu jego udostępniania oraz promocji.
  2. Udział w inicjowaniu i tworzeniu instrumentów prawnych ochrony dziedzictwa sztuki inżynieryjnej dostosowanych do realiów opieki na tym dziedzictwem.
  3. Pełnienie roli głosu doradczego i opiniotwórczego dla jednostek samorządu terytorialnego w zakresie postępowania z obiektami techniki.
  4. Dzielenie się doświadczeniami w zakresie ochrony i konserwacji dziedzictwem sztuki inżynieryjnej, a także zarządzania nim. Wymiana dobrych praktyk związanych
    z: budowaniem oferty (m.in. udostępnianie, edukacja, wystawiennictwo, działalność naukowa), sieciowaniem usług i dystrybucją dziedzictwa sztuki inżynieryjnej; powiązanych
    z turystyką kulturową / industrialną np. tworzenie turystycznych szlaków dziedzictwa.  
  5. Standaryzacja działań z zakresu:  organizacji pracy, budowania oferty, obsługi publiczności i dystrybucji (m.in. standardy dostępności, tworzenia treści, jakości obsługi klienta, promocji) oraz tworzenie i wdrażanie programów szkoleniowych niezbędnych
    do osiągnięcia wypracowanych standardów.

DZIAŁANIA

  1. Podjęcie działań (m.in. rzeczniczych, edukacyjnych i promocyjnych) zmierzających do podniesienia znaczenia dziedzictwa sztuki inżynieryjnej w społeczeństwie, poczynając od środowiska muzealników, poprzez członków samorządów terytorialnych i organizatorów, na miłośnikach kultury i turystyki kończąc. Forum winno stać się instytucją rzecznictwa publicznego na rzecz dziedzictwa sztuki inżynieryjnej.

Przykłady dziedzictwa materialnego sztuki inżynieryjnej jako świadkowie historii i miejsca pamięci działalności współczesnego człowieka, będące punktem wyjścia do opowieści
o życiu ludzi (dziedzictwo niematerialne), stanowią znaczącą część naszej kultury, naszego dziedzictwa i tożsamości. Bez nich nasza historia będzie niepełna, stąd tak ważne jest zajmowanie się tym dziedzictwem, konsekwentne podnoszenie jego znaczenia
i, w rezultacie, wytworzenie swoistej mody na nie.

  1. Podjęcie działań zmierzających do wykształcenia konserwatorów sztuki inżynieryjnej, których brak  w polskim systemie ochrony dziedzictwa.
  2. Wypracowanie wspólnych zasad teoretycznych konserwacji wszelkich obiektów sztuki inżynieryjnej znajdujących się w muzeach o różnych profilach działalności (w odniesieniu do obiektów w pomieszczeniach i na wolnym powietrzu).
  3. Wspieranie tworzenia wyspecjalizowanych dla danych grup zabytków pracowni konserwatorskich przy muzeach regionalnych.
  4. Współpraca w zakresie kształcenia i prowadzenia praktyk zawodowych konserwatorów obiektów sztuki inżynieryjnej.
  5. Identyfikacja dziedzictwa sztuki inżynieryjnej o ponadregionalnym znaczeniu i podjęcie działań zmierzających do jego zachowania oraz udzielanie wsparcia podmiotom podejmującym się ratowania dziedzictwa sztuki inżynieryjnej, w tym z zakresu konserwacji, rewitalizacji i renowacji obiektów (poprzemysłowych) sztuki inżynieryjnej.

Elementem niezbędnym przy realizacji tego celu jest rozwój już istniejącej i podjęcie nowej współpracy muzeów i podmiotów zarządzających dziedzictwem sztuki inżynieryjnej
z samorządem terytorialnym, w czym pomóc może Konferencja Muzeum i Samorząd Terytorialny, będąca stałym forum współpracy muzeów i jednostek samorządu terytorialnego.

  1. Podejmowanie działań edukacyjnych przybliżających społeczeństwu dziedzictwo sztuki inżynieryjnej zarówno materialne, jak i niematerialne – związane zarazem  z aspektem społecznym (tradycje, zwyczaje i rytuały pracownicze), jak i zawodowym (wiedza technologiczna, „know how” związane z produkcją i zarządzaniem). Praca na rzecz zwiększenia roli muzeów dziedzictwa sztuki inżynieryjnej w kształtowaniu kulturalnym
    i historycznym społeczeństwa. Szczególnym elementem dziedzictwa niematerialnego jest wiedza reprezentantów tzw. „wymierających zawodów”, którą należy udokumentować
    i zachować dla następnych pokoleń.
  2. Tworzenie wspólnych projektów: naukowych, wystawienniczych, edukacyjnych
    i promocyjnych o charakterze lokalnym, regionalnym i ponadregionalnym.

FORMY FUNKCJONOWANIA

  • niezbędna jest integracja muzealników ze specjalistami zajmującymi się dziedzictwem sztuki inżynieryjnej z różnych zakresów, zarówno ze środowisk uniwersyteckich reprezentujących nauki ścisłe i humanistyczne, konserwatorskich oraz zajmujących się ochroną dziedzictwa i zarządzaniem nim, a także praktyków – specjalistów z zakresu techniki i przemysłu wykonujących często już „wymierające” zawody, dlatego też wystosowane zostanie zaproszenie do współpracy dla w/w środowisk [w formie oficjalnego pisma];
  • stworzenie sieci współpracy podmiotów wymieniających się doświadczeniami oraz realizujących wspólne przedsięwzięcia;
  • praca w zespołach eksperckich (muzealników, pracowników uniwersyteckich, konserwatorów oraz osób zajmujących się zarządzaniem i ochroną dziedzictwa) – cykliczne spotkania;
  • organizacja seminariów i konferencji jako forum prezentacji doświadczeń w zakresie zarządzania dziedzictwem sztuki inżynieryjnej.

 


 : kliknij
 : kliknij
 : kliknij
 : kliknij
 : kliknij
 : kliknij
 : kliknij
 : kliknij
 : kliknij
 : kliknij


Polecamy

wystawy i wydarzenia:




Designed: Jimpenny / Programmed: FreshData